Berlin’de Kar yağıyor bu sabah

 

Bir yıl daha gecti ömrümden , bu sefer babasız girdik yeni yıla. 2026 geldi, yuzyilin ilk çeyreği de gecti boylece. Sadece zaman degisimi aslında yeni yıl, umutlanmak normal veya beklentilerinin olması, planlarinin olması iyi yeni yila dair ama hayat cokta değişmeyecek ve cokta güzel olmayacak aslında ve  nasıl devam edecek hayat babasiz bilmiyorum, kaybolmus hissediyorum kendimi, yalniz belki hala sokta. Hedeflerimin de cogunu tutturamayacagimi da biliyorum yeni yilda ama yine de hedef kurmamak mi lazım. Yok öyle de degil , bişeyler değişebilir, hedefler dogrultusunda yasayabilir insan  ama ufak ufak belki, kucuk aliskanlik degillikleri bile iyi olur, bizi hedeflerimize yaklaştıran seyleri çoğaltmak lazim. Yaparım belki. Bilmiyorum,bayen kendimi cok enerjik hissederken, daglari devirecekmis gibi bazense hic bir sey yapasım gelmiyor, bu da normal mi? Öyle olsun diye umarım.Peki yeni yıldaki hedeflerin ne Elif. Açıkla bakalım, ne desem bilmiyorum, biraz kilo kontrol, daha fazla egzersiz, daha fazla yer görme, kesif, daha çok okuma ve icsel zenginleşme, belki daha fazla erdem sahibi olma. Ne guzelmis hedeflerim aslında, simdi fark ettim, hiç maddi birsey yok, doyuma mi geldim nedir.

Sabah yurudum karda , nasıl sakindi ortalık, katur kutur kar seslerini saymaysak. Kuslar bir de , civildadi civildadi, heyecanlandılar mi acaba, kari görmek onları mutlu mu etti , yoksa sadece karinlari mi açtı acaba?

Benim zihnimde beyaz  güzel bir aydınlanma yapıyor anlatamam, normalin disinda gorunuyor hersey, daha farklı, daha parlak, daha aydınlık ve bu beni memnun ediyor, mutlu etti mi bilmiyorum, mutlu etmek zorunda da degil, sadece güzeldi ve safligi cagristirdi, ama sanki paylaşmak istedim bu ani, yan urun olarak mutlu etsin yine ama sanki haber vermek istedim , göstermek istedim digerlerine gordugumu , beni mutlu edecek gibi geldi ve fotoğrafladım. Paylaştım da ama insanlar benim kadar heyecanlanmıyorlar, umursamıyorlar mi acaba. Ben de buraya koymaya karar verdim, tarihe not düşmek gibi geliyor burası bana. Belki yıllar sonra okurum veya başka biri okur, birsey ifade eder mi, etmez herhalde başkasına, belki bana eder, hatırlarım bu günü ve hislerimi kimbilir. Belki çocuklarım okur, beni hissederler, kimbilir. Karda sabah yürürken zamani hissetmedim ve bu beni memnun etti, odun vermeden hayati surdurursen sanırım mutsuz hissetmiyor insan kendini, keyifli olma hali geliyor  , bir memnunluk hali.

Cocuklar da tatildeydi, okul tatili, genelde hasta olarak gecirdik, önce Kerem hasta oldu, yavaş yavas herkese bulaştı, Oguz, Uysal. Sanırım en hafif ben atlattım.Baska birsey yapamadık, herkes evde kalmak istedi, sanırım herkes evde mutlu, bu güzel tabii ben de evde mutluyum ama insan tatilde sanki biraz daha farkli seyler yapabilir, mekan degistirebilir, onu yapamadik, bakalım belki sonra. Yeni yil hedefine koyduk nasil olsa, artik arba da var neden olmasın.Sabah yuruduk Keremle, Oguz pek takilmiyor bize. Onu soyledim Kereme baba beni tehdit etmeseydi ben de gelmezdim dedi. Neden bizle vakit gecirmek istemiyorlar acaba, belki iletisim dilimiz onlara uygun degil cok. Daha yakin olmak isterdim cocuklarimla, akil veren , yuvardan yukardan konusan degil de boyle fisir fisr sohbet eden.

Haa unutmadan, belki dafa fazla okumayla birlikte daha fazla yazma da eklenebilir bloga hedef olarak. Neden olmasın